Vila galega,situada no val do río Úmia, no ponto en que ten orixe o Val do Salnés, con cerca de 10.100 habitantes.

A vila de Caldas denominouse “de Reis” porque ali nasceu en 1105 Afonso VII da Galécia-León, fillo de Dona Urraca I e Reimundo de Borgoña, conde da Galiza, e primo de Afonso Henriques. En 1111 Afonso foi coroado Rei da Galiza polo bispo Diogo Gelmires e por Pedro Froilaz de Trava, conde de Trava, na catedral de Compostela. Apesar de crianza na altura, esta foi a forma de Dona Urraca para asegurar a sucesión do fillo. Posteriormente, en 1126 reinou en Galécia-León e Castela (a partir de 1127).

No ano 1391 documéntase a presenza dunha comunidade hebraica en Caldas de Reis. Trátase dun traslado de testamento, no que figura, como testemuña “Rui Fernandes dito Judeu, Johán Filhos, sapateiro, moradores na dita vila de Caldas”.

Advertisements